Spider-Man

Spider-Man - Header

Η όλη φάση με τους σούπερ ήρωες με αφήνει αδιάφορο. Αφ’ ενός διότι δυσκολεύομαι να «μασήσω» με έναν πραγματικό –υποτίθεται- κόσμο που περιμένει από μία δυτική εκδοχή του Ταμτάκου να τον σώσει και αφ’ ετέρου διότι οι μόνοι σούπερ ήρωες που αναγνωρίζω είμαστε ο Predrag Djordjevic κι εγώ –κι απ’ όσο ξέρω κανείς μας δεν έχει πρωταγωνιστήσει σε ταινία.

Συνέχεια "Spider-Man"

The Last of Us Remastered & Left Behind

The Last of Us Remastered - Review 2

Είχα ξεχάσει περί τίνος αριστουργήματος πρόκειται. Πάνε και τόσα χρόνια από τότε που το έπαιξα για πρώτη και μοναδική φορά στο PS3. Κι όμως, δε χρειάστηκε παρά να αντικρύσω απλά το κεντρικό του μενού για να βομβαρδίσουν τη μνήμη μου όλες εκείνες οι αναμνήσεις από την ασύγκριτη εμπειρία που μου είχε προσφέρει το The Last of Us το καλοκαίρι του 2013.

Συνέχεια "The Last of Us Remastered & Left Behind"

Vampyr

Vampyr - Header

Πριν ξεκινήσω το Vampyr, τα όσα –μέτρια- είχα ακούσει και διαβάσει γι’ αυτό είχαν επηρεάσει αρκετά τις προσδοκίες μου. Κόντρα στα όσα μου έλεγαν φίλοι και συνάδελφοι ωστόσο, αποφάσισα να του δώσω μια ευκαιρία, πιστεύοντας πως είχε κάτι διαφορετικό να προσφέρει –κι ας μη γνώριζα τι ακριβώς.

Συνέχεια "Vampyr"

Dying Light & The Following

Dying Light - Header

Το Dying Light το είχα παίξει για πρώτη φορά όντας προσκεκλημένος της Warner σε κάποια gamescom. Στο φινάλε του demo, θυμάμαι, είχα ιδρώσει από το άγχος –ο συνδυασμός parkour και ζόμπι ή αν προτιμάτε Mirror’s Edge και Dead Island έκανε την καρδιά μου να δουλεύει υπερωρίες.

Συνέχεια "Dying Light & The Following"

We Happy Few

We Happy Few - Header

Ναι ήμουν κι εγώ από εκείνους που μόλις είδαν εκείνο το demo του We Happy Few στην παρουσίαση της Microsoft στην E3 του 2016 πίστεψαν ότι είχαν να κάνουν με κάτι που θύμιζε BioShock. Τα σχόλια μετά το Early Access (αλήθεια, γιατί;) και κυρίως τα reviews που ακολούθησαν δυο χρόνια αργότερα με «προσγείωσαν» ως προς τις προσδοκίες, όμως η επιθυμία μου να δω το παιχνίδι αντιστεκόταν σθεναρά.

Συνέχεια "We Happy Few"

Mirror’s Edge Catalyst

Mirror's Edge Catalyst - Header

Δεν είμαι σίγουρος γιατί ακριβώς ξεκίνησα το Mirror’s Edge Catalyst. Αφ’ ενός είναι prequel κι εγώ με δαύτα δεν τα πάω και πολύ καλά, αφ’ ετέρου πάνε χρόνια από τότε που έπαιξα το πρώτο παιχνίδι της σειράς με αποτέλεσμα να έχω μια κάπως θολή εικόνα της ατμόσφαιράς του. Θυμάμαι όμως ότι μου άρεσε το στυλ του gameplay του –η χαρά του parkour- και αυτό ήταν μάλλον που την έκανε τη δουλειά.

Συνέχεια "Mirror’s Edge Catalyst"

Red Dead Redemption 2

Red Dead Redemption 2 - Header

Έχω «θέμα» με τα prequels. Το είχα αναφέρει και στο κομμάτι μου για το Life is Strange: Before the Storm. Αυτή η γνώση των όσων συμβαίνουν στο μέλλον δημιουργεί ένα glitch στο Matrix μου με αποτέλεσμα να χάνομαι κάπου στη μετάφραση. Όχι ότι αυτό με αποτρέπει από το να παίξω τέτοια παιχνίδια, απλά δυσκολεύομαι να τα παρακολουθήσω.

Συνέχεια "Red Dead Redemption 2"

State of Decay 2

State of Decay 2 - Header

Το είχα στο ραντάρ μου καιρό. «Μία από τις πιο αναμενόμενες αποκλειστικότητες του Xbox One». Μετά άρχισα να παρακολουθώ προσεκτικά βίντεο και να διαβάζω previews. Είδα και τη Microsoft να ρίχνει οικειοθελώς την τιμή του μετατρέποντάς το ουσιαστικά σε budget τίτλο και οι ψύλλοι στρογγυλοκάθισαν στα αυτιά μου. Παρ’ όλα αυτά, το State of Decay 2 το τίμησα, έστω κι αν η γεύση που μου άφησε στο τέλος ήταν μάλλον γλυκόπικρη.

Συνέχεια "State of Decay 2"

Dishonored 2 & Death of the Outsider

Dishonored 2 & Death of the Outsider - Header

Αν έπρεπε να περιγράψω το Dishonored 2 με δύο λέξεις, η αλήθεια είναι πως θα δυσκολευόμουν. Το βάθος του gameplay του και η ελευθερία κινήσεων που δίνει στον παίκτη είναι τέτοια, που μπορούν να κάνουν δύο playthroughs να μοιάζουν όχι απλά με ξεχωριστές εμπειρίες αλλά με εντελώς διαφορετικά παιχνίδια.

Συνέχεια "Dishonored 2 & Death of the Outsider"